ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΜΕ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

Δεν τα πήγαινα ποτέ καλά με τα μαθηματικά. Οι κώδικες πάντα με βάζανε σε ένα χαοτικό κόσμο .Δεν είχα καμιά διάθεση να τον εξερευνήσω. Συναρτήσεις, χ, ψ, εφαπτομένες, ρίζες, αλγόριθμοι…

Με την αριθμητική ήμουνα πιο εξοικειωμένη, αν και άργησα πολύ να λύσω προβλήματα τεσσάρων πράξεων. Την πρακτική αριθμητική χρησιμοποιώ μέχρι σήμερα .Η πρόσθεση και ο πολλαπλασιασμός είναι τα ευκολάκια μου. Το συν και το επί.

Η μουσική ήταν αυτή που με έφερε πιο κοντά στην ουσία του συν…Συνχορδίες για μια αρμονική μελωδία..συν αυλία  και συνύπαρξη ήχων για την ευχαρίστηση της ψυχής.

Με αυτό το συν πορεύτηκα και στα μετέπειτα χρόνια της εφηβείας…με συμμαθητές και απαγορευμένες τηλεφωνικές συνομιλίες. Κι αργότερα όταν βρέθηκα με συνοδοιπόρους και συνφοιτητές σε κρυφές συγκεντρώσεις και διασκεδαστικές  συν αθροίσεις…

Σιγά σιγά έκανα χρήση και του επι…

Μεγάλη ουσία για μένα αυτή η μικρή λεξούλα… λες και κρύβει όλη την επιστήμη της ζωής και της επι κοινωνίας…Όλα αυτά τα συν που κάνουν το επι πλέον της συν  ύπαρξης. Αυτή η συν διαλλαγή που κάθε άλλο παρά επι πλαστη είναι.

Εξακολουθώ να ψάχνω τρόπο να λύσω τους κώδικες του λόγου και να δώσω λόγο σε σύμ βολα…Επι ζητώ κι επι διώκω την ομαλή πορεία της εξέλιξης. Μιας πορείας που δίνει λόγο και νόημα σε σύμβολα και πράξεις! Μιας πορείας με τον συν άνθρωπο σε μονοπάτια συν εργασίας και βαθιάς επι θυμίας…Με μια πρόσθεση κι ένα πολλαπλασιασμό ονειρεύομαι πλέον!

Λένα