Ετικέτα: συγγραφικό καφενείο

ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΑΜΕΝΑ Τόσα χρόνια χαμένα πριν να γνωρίσω εσένα Χρόνια που πέρασαν και φύγαν έτσι όπως φεύγουνε τα τρένα Δυο τρένα που ταξίδεψαν σε άλλη πατρίδα,σ’άλλη γη και μείναν απ’όλους ξεχασμένα Μα βρήκαν...

ΕΛΠΙΔΑ      Θυμάμαι τότε που ήμουν πολύ χάλια, στην ψυχική και την σωματική μου υγεία, ότι δεν μπορούσα να προσευχηθώ . Το μόνο που έκανα είναι να σκέφτομαι συνέχεια την λέξη Θεός. Αυτό, τώρα...

ΟΡΕΙΝΗ ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ    Ένα από τα χόμπι μου είναι η ορεινή πεζοπορία. Χθες, Κυριακή πήγα εκδρομή με έναν ορειβατικό σύλλογο. Πήγαμε στον Ελικώνα, ένα βουνό στον νομό Βοιωτίας, κοντά στην Λιβαδειά. Ξεκινήσαμε με το...

Ονειρεύομαι Όσο περνάει ο καιρός και ο χρόνος κυλάει αργά, αισθάνομαι να γίνομαι ένα με τον κόσμο, ένα μικρό αλλά ζωντανό κομμάτι. Βρίσκομαι ξαφνικά έξω από τα μονοπάτια των λογισμών μου, ξυπνάω από τη...

“Προσωπικό ημερολόγιο” 7-4-2020 Αυτό το διάστημα που βρίσκομαι κλεισμένος στο σπίτι λόγω της πανδημίας, προσπαθώ να οργανώνω την μέρα μου. Προσπαθώ να τρώω σωστά και όχι σε μεγάλες ποσότητες και να βγαίνω έξω για...

Έτσι οι μέρες περνούν… Οι μέρες περνούν αθόρυβα σαν σε μια βαθιά κρυψώνα, μια φωλιά κρυμμένη στα βάθη της γης. Σκέψεις και συναισθήματα ανάμεικτα, προκαλούν σύγχυση και στήνουν καρτέρι στα όνειρα. Αυτή την εβδομάδα...

Σκέψεις και αισθήματα μια μέρα την εποχή του Κοροναϊού Είμαι εδώ με την ομάδα μου, του συγγραφικού καφενείου, διαδικτυακά, σε μια πολύ όμορφη γαλήνια ατμόσφαιρα. Συντονίζει η Νίκη η οποία νοιάζεται για όλους μας...

“Προσωπικό ημερολόγιο 31-03-2020” Όλη αυτή η κατάσταση με τον κορωνοϊό είναι πρωτόγνωρη για την Ελλάδα. Η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου είναι κλεισμένη στα σπίτια του. Τα αυτοκίνητα που κυκλοφορούν έξω είναι ελάχιστα. Εχθές που...

Ολομόναχοι μαζί Οι καρδιές μας ενώθηκαν στον κοσμικό ρυθμό και στην δίνη του σύμπαντος, χιλιάδες ανάσες πριν τη στιγμή της συνάντησης μας.16η μέρα εγκλεισμού και η καρδιά μου αντηχεί στη δική σου και η...

Εικόνες και σκέψεις στην καρδιά του χειμώνα Ήρθε για τα καλά ο χειμώνας και έφερε μαζί του την σιωπή και το γκρίζο σαν τον κρύο αέρα που φύσηξε μέσα απ’ το σπασμένο παράθυρο. Σκόρπια...