ΤΟ ΜΠΑΟΥΛΟ

Η μετακόμιση έγινε με συνοπτικές διαδικασίες. Τα πράγματα μαζεύτηκαν στο κέντρο του σπιτιού και η συσκευασία όλων έγινε με κουβέρτες, αχρησιμοποίητες για χρόνια, παλιές κουρελούδες και σεντόνια. Ολη η οικοσκευή θα μεταφέρονταν σε άλλη πόλη. Το σπίτι θα περνούσε άμεσα σε νέο ιδιοκτήτη
Μήνες μετά, το μάτι θα πέσει στο δερμάτινο μπαούλο που κοσμεί το καθιστικό μου. Στη θέα του λύγισα και άφησα το νου ελεύθερο να περιπλανηθεί στο βάθος των χρόνων.
Θυμάμαι το μπαμπά μου να το δουλεύει στο μικρό καμαράκι της ταράτσας. Το φρόντιζε με μεράκι έτσι που να καλύπτονται οι ατέλειές του, να μη φαίνεται κανένα καρφάκι. Η ώρα που το κουτί τελείωσε κι έπρεπε να ντυθεί με το δέρμα, νόμιζα πως ήταν η τελευταία πινελιά. Αλλαξε μορφή, μεταλλικές γωνίες μπήκαν και σκούρες τάπες διακόσμησαν την μπροστινή του μεριά με ένα ωραίο μάνταλα να δημιουργεί απορίες και θαυμασμό. Η κλειδαριά περίτεχνη και το κλειδάκι…στολίδι από μόνο του.
Τον ήξερε ο μπαμπάς τον καημό μου με τα κλειδιά .Οταν το τελείωσε μου έδωσε την άδεια ,με ένα αξέχαστο χαμόγελο, να παίξω λιγάκι με το κλειδί δοκιμάζοντας τάχα «αν δουλεύει σωστά η επιχείρηση του κλειδώματος» ,όπως έλεγε…Με τα χρόνια το κλειδί χάθηκε αλλά η κλειδαριά ακόμα του δίνει μια πινελιά φροντίδας…
Λίγα πράματα κράτησα μετά τη μετακόμιση. Οσα θύμιζαν εμένα μικρή δίπλα τους…Ένα από αυτά είναι και το μπαούλο. Τώρα πια σε περίοπτη θέση στο σπίτι μου να κλείνει τους θησαυρούς της μαμάς. Χειροποίητα σεντόνια και θαυμαστά εργόχειρα.
Το μπαούλο του μπαμπά με τις δημιουργίες της μαμάς…
Μια ζωή αναμνήσεις, κρυμμένες δημιουργίες, σε μπαούλο θησαυρών.
Κι από πάνω του η φωτογραφία του γάμου τους…Μια ζωή αναμνήσεων!

Λένα