ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΦΕΝΕΙΟ

Ένας φθινοπωρινός περίπατος (εμπνευσμένο από κείμενο του Χαλίλ Γκιμπράν με τίτλο: “Ένα κοριτσάκι είπε”)

Σήμερα το απόγευμα , εγώ και η φίλη μου η Γιάννα αποφασίσαμε να πάμε έναν περίπατο στο κοντινό δάσος.
Είναι φνινόπωρο και μας αρέσει να βλέπουμε τα φύλλα να πέφτουν πάνω στα πράσινα χορταράκια.
Φτάσαμε στο δάσος και περπατούσαμε πάνω στα φύλλα ενώ ο άνεμος τα βοηθούσε να πέφτουν όλο και περισσότερο.
“Σίγουρα τα χορταράκια θα ενοχλούνται από το πέσιμο των φύλλων πάνω του ” είπε η Γιάννα.
“Βέβαια, θα κάνουν θόρυβο και θα ξυπνούν τα χορταράκια από τον χειμωνιάτικο ύπνο τους” απάντησα.
Κάναμε βόλτα για αρκετή ώρα ενώ θαυμάζαμε όλη αυτήν την πανδαισία χρωμάτων που μας περιέβαλε.
“Και να σκεφτείς ότι τα φύλλα θα γίνουν χορταράκια την άνοιξη. Τα πάντα είναι κύκλος στην ζωή!” πρόσθεσε η Γιάννα.
Αφού περπατήσαμε λίγο ακόμα, άρχισε να νυχτώνει οπότε πήραμε τον δρόμο του γυρισμού.

Νίκη

Ο “αιώνιος“ φαροφύλακας (εμπνευσμένο από τον τίτλο “ο φάρος” της Βιρτζίνια Γουλφ)

Με γοητεύει και με συναρπάζει η σκέψη ότι είμαι ο “αιώνιος“ φαροφύλακας. Ο αιώνιος Φαροφύλακας ζει, καταγράφει στιγμές και ιστορικά γεγονότα στο πέρασμά των αιώνων. Από πολύ παλιά ο φάρος ήταν το φανάρι των θαλασσοδαρμένων ναυτικών. Η ελπίδα των ανθρώπων για την ανακάλυψη νέων εδαφών, “νέα γη”! Ο οδηγός των πλοίων για τον σωστό προορισμό. Η ελπίδα! Θα μου άρεσε να ήμουν φαροφύλακας. Να ξυπνούσα τα χαράματα για να αναλάβω βάρδια. Το βλέπω σαν μια μεγάλη ευκαιρία για γνώση, διαβάζοντας ατελείωτες ώρες βιβλία, λόγω ελεύθερου χρόνου. Τα πλοία ανα τους αιώνες έχουν περάσει από αμέτρητες φουρτούνες και καταιγίδες με μοναδική ελπίδα τον φάρο. Ο φάρος όμως πάντα συνεπής. Αναμμένος συνέχεια και πάντα δοτικός προς τους ανθρώπους. Και το επάγγελμα του φαροφύλακα λειτούργημα

Μπάμπης